Nee, ik heb het niet over een kater die je hebt opgelopen na een avondje flink doorzakken.
ik ben zelf anti-alcohol maar weleens horen vertellen dat je dan een dreun in je hoofd voelt.
Ik heb het over de kater die sinds de kerst is komen aanwandelen. Een jongen die van wanten
weet en niet van plan is ooit weer weg te gaan.
We zijn dierenliefhebbers en als men met grote smekende ogen voor de deur staat
terwijl onze viervoeters aan het eten zijn met een keiharde miauw dan kan ik dat niet weerstaan.
Een lekker stukje zalm gaat er wel in en dat hebben we dan ook geweten.
Miauw....ik lust nog wel wat.
En zo is het dan ontstaan dat we vorige week de dierenambulance maar hebben gebeld.
We kunnen de kater echt niet in huis nemen en na een controle of deze is gechipt en dit negatief was hebben we alles uit de kast gehaald om de eigenaar te vinden.
Via social media. Bij de overburen geïnformeerd en aangemeld bij gevonden dieren.
Tot op heden nog geen resultaat.
Volgende week komt de dierenambulance weer kijken en dan wordt de kater meegenomen
om naar het asiel te worden gebracht.
Best sneu maar het kan dan niet anders.
Ik hoop dat de eigenaar zich toch nog meldt zodat hij weer een warm mandje heeft
en elke dag kan genieten.

